Mundus totus, et signum unum, quod eum foras portat.
Initium
Veronika Weinseis non unum librum, sed mundum totum fingebat, cum personis, locis et proprio animi habitu. Quaerebatur signum, quod hunc mundum foras ferret, eum tamen non prodens: quod agnosci posset, non nimis oneratum, et satis apertum, ut pluribus seriei partibus serviret.
Cogitatio & via
Priusquam formare coepi, penitus in fabulam me immersi; nam signum, quod mundum ferre debet, mundum illum prius intellegere debet. Ex imaginibus in narratione redeuntibus signum pictum ortum est, quod ad summa rediit et satis flexibile mansit pro operculis librorum, pagina interretiali et retibus socialibus. Mihi curae erat, ut significaret potius quam omnia enarraret: ita spatium legentium phantasiae relinquitur.
Eventus
Denique plura signa nata sunt, singula pro singulis seriei partibus, quae per se loquuntur et tamen ut una familia agnoscuntur. Cooperatio magno animi ardore, ab utraque parte, et ratio signorum, quae una cum mundo crescere potest.
„Non solum animi ardorem ostendit, sed etiam summam artis peritiam et voluntatem se in rem novam immittendi. Signum mirabile ortum est – eam commendare tantum possum.“
Veronika Weinseis