Haec sententia mihi prima in mentem venit, cum verbum „aditus liber“ auditur. Plerique statim de damno cogitant: cistas canas, pulchritudinem exstinctam, officium quod formam propriam corrumpat. Mihi contra accidit – me allexit.
Ad bonam artem technicam semper pertinet, ut omnes ea uti possint, non pars tantum, sed cuncti. Pro altero cogitare non possum, regere non possum, quomodo quis paginam meam percipiat an effectus visibiles ei omnino prosint, itaque optionem ei relinquo. Ibi mihi discrimen est inter mediocritatem & excellentiam, non in effectibus pulchris ipsis, sed in quaestione, num denique omnes vere intrent. Sunt clientes qui me ob hanc ipsam causam conducant, neque iam nostri temporis esse puto partem hominum foris stare sinere, tantum quia motus imaginum bellus videtur.
In pagina mea principali est effectus aurorae, ubi titulus cum fundo lucente miscetur. Pulcherrime apparet, et diu omnino volui ita esse pro omnibus. Sed hominibus male videntibus hic effectus vera calamitas est, litterae tremunt, discrimen colorum vacillat, legere labor fit. Diu vere in eo sedi, donec intellexi me inter pulchrum & legibile eligere non debere, sed utrumque iuxta ponere posse.
Hodie quisque effectus uno epistomio exstinguit, mundus magicus ita aut non, neque post id remedium subitarium latet, sed forma propria et tranquilla, quae mihi ipsi valde placet. Neque quisquam prius in paginam tremulam incidere et deinde epistomium quaerere debet: qui in systemate suo aut in navigatore iam constituit motum & effectus minuendos esse, formam tranquillam sponte accipit, pagina hoc ante legit et se ipsa accommodat. Multum ibi quietis est, partes clare divisae, litterae magnae & bene legibiles, nihil oculos praestringit, et semper scis ubi sis. Litterae qualis Inter egregie apparent et tamen sine labore leguntur, alterum alterum non excludit.
Totam rem etiam brevi imagine mobili comprehendi, ut videas de quo loquar:
Quod inde didici, res parva est magni effectus: colores qui optime sine impedimentis videntur saepe tales non sunt, et colores quibus nemo id crederet ad extremum egregie operantur. Tam prope inter se iacent, ut oculo diiudicari non possint, aut omnia probanda sunt aut aliquando simpliciter scis. Apud me iam alterum valet.
Sub superficie eadem mens latet. Pagina manu aedificata est, index etiam in codice ut index notatus est, pulsabula titulos ferunt quos lector schematis recitare potest, in summo est nexus qui statim ad navigationem salit, et omnia augeri possunt. Non sunt haec magni gestus, simpliciter munde facta sunt.
Et cui haec omnia? Multo pluribus hominibus quam plerique putant. Caecis & male videntibus, surdis & graviter audientibus, iis qui membris impediti murem tractare non possunt, iis qui mente aut nervis laborant, a dyslexia per ADHS usque ad vires aetate minutas. Bracchio fracto, ferriviae subterraneae strepenti sine subtitulis, luci solis acri in tabella. Et, quod libenter obliviscuntur, etiam iis qui arte technica parum utuntur et in taberna propinqua libentius quam per rete emunt. Secundum Statista in Germania circiter 84 miliones hominum vivunt, ex quibus minimum 13 miliones aliquo impedimento aut debilitate laborant, et verisimiliter plures, quia non omnis casus in numerum refertur. Regula ex usu rem bene exprimit: aditus liber omnibus prodest, tertiae fere parti opus est, decimae fere parti omnia ab eo pendent. Impedimentum temporarium ceterum serius ocius unumquemque nostrum invenit.
Vere me offendit quod multi aditum liberum ne in rationem quidem ducunt, quia clientes id solvere nolle credunt. Plerumque autem ideo fit, quod utilitatem ipsi non vident et propterea vendere non possunt, laborem tantum vident, qui iis molestus est. At maior turba audientium argumentum omnium fortissimum est, nam qui sine impedimentis aedificat, circulum suum auget, non minuit. Non semper facile est id persuadere, sed fieri potest, ego id assidue facio.
Negotio, quod talem paginam offert, inest lucrum plane manifestum. Pro perito habetur, nemo de usu queritur, et praesertim campi cum clientela seniore, ut officina medici aut vecturae ministerium, homines acquirunt qui alioquin discederent, maxime si etiam constitutio temporis per rete vere sine impedimentis est. Accedit melior inventio, quia HTML mundum & apertum id ipsum est quod machinae quaerendi & quaestio intellegentiae artificialis bene legunt, itaque pauciores abitus, plures rogationes, saepe etiam pauciores quaestiones apud auxilium. In condicionibus publice propositis aditus liber saepius condicio fit, qui eam non implet, e certamine excidit. Et qui eum sua sponte offert, ab illis paginis vulgaribus celeriter e manu datis distat, quibus tantum instrumentum compositorium impositum est, minus comparabilis est et pretium quoque aliter statuere potest. Officium ex lege paene tantum insuper accedit.
Et forum mirum in modum patet. Secundum inquisitionem, quam Aktion Mensch et Google fecerunt, quattuor ex quinque tabernis interretialibus in Germania maxime frequentatis sine impedimentis non sunt, quamquam homines impediti, ut Aktion Mensch refert, medio numero saepius per rete emunt quam ceteri. Qui igitur rem vere perficit, non unus e multis est, sed potius exceptio.
Hominibus qui paginam denique adhibent utilitas etiam simplicior est: intrant. Possunt id agere cuius causa venerunt, sine labore, neque tacite excluduntur.
Mihi magni interest aditum liberum primum rem humanam esse, deinde demum rem technicam. Pars technica ad quaerendum valet, id utile est, sed non substituit illud momentum, quo homo male videns semel per paginam transit et mihi dicit quid discernat et quid non. Mihi omnia consentanea sunt, ipsa enim eam aedificavi, sed hoc iudicium prorsus aliud est, et verius.
Neque quisquam hac re opprimi debet. Aditus liber non significat omnia praecepta perlegenda esse, significat potius pauca addiscere et diligentius inspicere. Praesertim in paginis iam exstantibus saepe satis est eas paulatim apertiores reddere, meliora colorum discrimina, textus alternos idoneos aut structuram clariorem. Aliquantum sine impedimentis melius est quam nihil. Si autem aditus liber diserte una venditur, tum etiam plenus esse debet, et si res angusta fit, aliquem adhibes qui rem vere callet.
Formam pulchram sine impedimentis aedificare mihi summa ars est, et si hoc contingit, eo loco es ubi res vere pretium habet. Opera mea maiora omnia hoc in se ferunt. Initio paulo plus sensus & paulo plus patientiae opus est, sed nihil inde deforme fit, potius contrarium.
Deforme igitur esse non debet. Tantum alicui curae esse debet, ut omnes vere intrent.